Hindistan Komünist Partisi (Maoist) Kuzey Koordinasyon Komitesi yaptığı açıklama ile Partideki sağ oportünist çizginin temsilcileri olan Vishwavijay ve Seema Azad’ın Partiden ihraç edildiğini duyurdu. Komite açıklamasında tasfiyeci Vishwavijay ve Seema Azad’ın Parti karşıtı faaliyetlerde bulunduğunu CIA ve gerici Hint devleti ile iş birliği içerisinde olduğunu açıkladı.
“Dönek Vishwavijay, Seema Azad ve Benzerlerinin Sağ Oportünist Tasfiyeci Çizgisini Teşhir Edin!” başlıklı açıklamanın tamamı şöyle:
“Dönek Vishwavijay, Seema Azad ve Benzerlerinin Sağ Oportünist Tasfiyeci Çizgisini Teşhir Edin!
“Devrimci Kamptaki Oportünizmi, Tasfiyeciliği ve Revizyonizmi Ezip Geçin!
“Ağustos 2024 PB (Politbüro) Kararında Belirlenen Temel Görevi Uygulamak İçin İleri Atılın!
“Partinin bir kriz içinde olduğu, hareketimizin bir kriz içinde olduğu, genel olarak halkın bir kriz içinde olduğu doğrudur; ancak ideolojimizin, siyasî çizgimizin ve Partinin örgütsel ilkelerinin kriz içinde olduğu koca bir yalandır. Siyasî çizgimizde, Parti örgütsel ilkelerimizde veya ideolojimizde hiçbir kriz yoktur. İdeolojimiz ve siyasî çizgimiz tamamen tutarlıdır. Ancak bazı oportünistler, siyasî çizgi ve ideoloji içinde bir kriz olduğunu kanıtlamak için yeri göğü birbirine katıyorlar. Bunlar, nerede olurlarsa olsunlar ve ne zaman olursa olsun kendi çizgilerini dayatma konusunda tamamen tutarlıdırlar. Venugopal (Sonu, -çn.) olayının hemen ardından sağ oportünistlerin dramatik performanslarına başlamaları hiç de şaşırtıcı değildir. Onlar, Yoldaş Mao’nun söylediği şu gerçeği biliyorlardı: “Nerede bir revizyonist varsa, orada ona karşı savaşan bir Marksist-Leninist bulunabilir.”
“Dolayısıyla oportünistlerin önündeki asıl soru, kendilerini gerçek Marksist-Leninist-Maoist güçlerden nasıl kurtaracaklarıydı. Bu nedenle, daha hiç kimse Venugopal’ın teslimiyetçi çizgisine karşı mücadeleyi başlatamadan, kendisine “ji” (Hint kültüründe saygı ifadesi) denilmesine bayılan feodal bürokratik sağ oportünist Vishwavijay “ji”, Venugopal’a karşı mücadele adına Partide sol sapmanın ortaya çıkacağını söylemeye başladı. Bu zekice bir hamleydi. Böylece Venugopal’a karşı yürütülecek her mücadelenin “sol sapma” olarak yaftalanması arzulanıyordu. Venugopal’ın söylediği de tam olarak buydu; o da Partinin sol sapma illetine tutulduğunu söylüyordu. Hiç kimse Venugopal’ı sinsi oportünist Vishwavijay’dan daha iyi koruyamaz; zira Vishwavijay, bir bireyi korumanın en iyi yolunun onun siyasî çizgisini korumak olduğuna inanır. Bunu söyleyerek tek yapmak istediği, Venugopal’ın tasfiyeci çizgisine karşı verilen tüm mücadeleyi küçümsemekti. Ancak Yoldaş Mao’nun dediği gibi: “Devrimci dalgayı durdurmaya çalışan oportünistlere hemen her yerde rastlanır, ancak bu dalga asla durdurulamaz.” Vishwavijay, sadece şu sonuca bak: Venugopal izole edildi; Kuzey Hindistan’daki Devji ve diğer çeşitli tasfiyeciler de öyle… Senin durumun da bu; arkadaşlık edeceğin çok sayıda hain var. Partimizin rozetini ne diye taşıyorsun? İkisi birden olunamaz; ya bizimlesin ya da tasfiyecilerlesin. Partide oportünistlere yer yoktur. Bu, Partimizin kuruluşundan bu yana böyledir. Sen, Balraj namıdiğer Bacha Prashad Singh ile birlikte olmayı seçtin. Şimdi avazın çıktığı kadar bağırarak ona karşı savaştığını ve bu konuda Partinin yanında olduğunu iddia edebilirsin. Fakat her zamanki gibi, dramatik bir şekilde bireyle savaştığını iddia ederken aynı zamanda onun siyasî çizgisini koruyorsun. İşte senin “savaşının” anlamı budur. Dedin ki: “Balraj haksız, ancak Partiden ihraç edilmesi yalnızca örgütsel bir mesele yüzündendi.” Böylelikle birey olan Balraj, oportünist-tasfiyeci-revizyonist çizgiden koparıldı; birinden nefret etmen gerekirken diğerini korumakla yükümlüsün. Ancak gerçek şu ki Balraj benimsediği siyasî çizgiden ayrılamaz. Onu sevdiğini veya ondan nefret ettiğini iddia eden herkes, onun siyasî çizgisini de sevmeli veya ondan nefret etmelidir. Sana Yoldaş Mao’dan bir alıntı hatırlatalım; o şöyle derdi: “Soyut olarak insani hiçbir şey yoktur”; tüm insan ilişkileri, toplum içindeki sınıfların somut tezahürüdür. Balraj, tüm zihni ve bedeniyle siyasî bir güçtür ve bu siyasî güç, proletarya çizgisinin bir hainidir. Ancak mademki Balraj’ın siyasî çizgisinin kuyruğuna takılıyorsun ve yine de ondan nefret etmekte ısrar ediyorsun, sormak zorundayız: Balraj’ı neden sevmeyesin ki? Onun siyasî çizgisi seninkiyle aynıyken onunla birleşmeni engelleyen şey ne? Öyleyse ne diye insani ilişkiler kuruyorsun? Neşe veya haz mı arıyorsun, yoksa mistifiye edilmiş başkaca ruhani duygular mı? Aslında Balraj veya Venugopal ile olan ilişkilerin sana hiçbir aşkın (transandantal -çn.) haz veya neşe vermeyecektir. Çünkü tüm bu hainler, Partimiz ve dünya devrimci güçleri tarafından bütünüyle teşhir edilmiştir. Bu nedenle hiçbir açık ilişkiye girmeyecek, bunu el altından gizlice yürüteceksin. Fakat tarihinde sağ oportünist çizgiye karşı mücadele olan ve doğuşuna modern revizyonizme karşı verilen keskin bir mücadelenin damga vurduğu bu Parti, bunu yapmana izin veremez.
“Bazı sempatizanlarımız, tüm bu Parti karşıtı eylemleri yapmasına neden olan şeyin, onun korkusu olduğu gerekçesiyle kendisine karşı harekete geçmememiz gerektiği görüşündedir. Korkunun egemen sınıfların silahı olduğunu; egemen sınıfların kendi siyasetlerinin ve gerici ideolojilerinin laf kalabalığıyla elde edemediklerini korku yoluyla elde etmeye çalıştıklarını anlıyoruz. Bu durum bazı küçük burjuvalar söz konusu olduğunda işe yarar; onları geri çeker ya da birer oportüniste veya haine dönüştürür. Ancak bu silah, proleter ruh üzerinde kullanıldığında hiçbir işe yaramaz. Yoldaş GS’nin, Yoldaş Kosa Da’nın, Yoldaş Raju Da’nın, Yoldaş Hidma Da’nın ve ölüme meydan okuyan cesarete sahip daha nice yoldaşın şehadetleri, proletaryanın korku nedir bilmediği gerçeğini kanıtlamıştır. Şunu bir kez daha vurgulamak isteriz ki oportünist olmak, korku veya başka bir duygu meselesi değil, doğrudan bir siyaset meselesidir. Korku, ancak Marksizm-Leninizm-Maoizm ideolojisindeki kararlılığını yitirmiş olanları korkutabilir.
“Küçük burjuva yol arkadaşlarındaki siyasî ve ideolojik sapma, onları oportünizme sürükler. Küçük burjuvazinin, komünizmin kaçınılmazlığına dair bilimsel Marksist gerçeği sıkıca kavrayamaması korkuya yol açar. Mantık, onların ilk kurbanı olur; bununla birlikte diyalektik ve tarihsel materyalizm üzerindeki hakimiyetlerini kaybeder ve öznel idealizme saplanırlar. Postmodernizm ve revizyonizm onların en iyi müttefiki haline gelir. Bu durum onlara duygunun, sevginin, korkunun, kişisel deneyimlerin ve bireyin hislerinin birincil olduğunu söyler; radikal özgürlük ve seçme hakkı gibi postmodern fikirleri papağan gibi tekrarlamada uzmanlaşırlar. Bu burjuva etkileri nedeniyle, Parti yapısından gelen her şey bir iktidar/güç ilişkisi ve mekanik bir durum olarak görülür. Tüm bunlar birleşerek küçük burjuvaziyi oportüniste ve daha da ilerisi bir tasfiyeciye dönüştürür. Bu nedenle, tasfiyeciliğin köklerinin postmodernizme sıkı sıkıya bağlı olduğunu söylüyoruz. Günümüzün her oportünisti, aynı zamanda bir postmodernisttir.
“Vishwavijay, 2024 yılından bu yana çeşitli türden Parti karşıtı faaliyetlere bulaşmıştır. Zamanla giderek artan tüm bu faaliyetler, UMK (Ulusal Merkez Komitesi) ve MK’nin (Merkez Komite) onunla görüşmeler yapma ve onu siyasî meselelerde ikna etme çabalarına rağmen devam etti; o, Parti karşıtı anlayışının propagandasını yapmayı sürdürdü ve şimdi de her türlü görüşmeyi reddediyor. Hatta Partiyi bölmeyi bile denedi. Parti karşıtı bir grup kurdu ve önderliğe ve Parti çizgisine karşı komplo kurmaya girişti. O tüm bunları, Partinin Yeni Demokratik Devrim boyunca illegal kalacağını ve mücadelenin en yüksek biçiminin silahlı mücadele olacağını belirleyen 9. Kongre-Birlik Kongresi’nin siyasî çizgisini “sol sapma” olarak değerlendirerek buna karşı mücadele etme adına yapıyordu.
“Onun Parti karşıtı teslimiyetçi çizgisi şu temel eylemlerde yansıma bulmaktadır:
- Partinin açık hale gelmesi ve yasal çalışmalar yürütmesi gerektiği görüşündedir. İllegal çalışmalara odaklanmanın yalnızca baskıyı davet edeceğini ve sol sapmacı bir çizgi olduğunu savunmaktadır. Bölgedeki yeraltı Parti çalışmalarını durdurmak için elinden gelen her şeyi yapmıştır. Kaldı ki hiçbir zaman Partiyi inşa etmekten yana olmamış, Parti yapısını şekilsiz tutmuştur; Parti hiçbir zaman düzenli toplantılar yapan ve somut kararlar alan somut bir kurum olmamış, Parti inşası adına var olan tek şey kendisi olmuştur. Bu, Menşevizm ve tasfiyeciliktir.
- Vishwavijay “özgür aşk”tan yanadır; bu, Yoldaş Lenin’in 1915’te Inessa Armand’a yazdığı bir mektupta bahsettiği türden bir aşktır. Lenin bunu burjuva olarak nitelendirmiştir. Vishwavijay, Partinin kadın-erkek ilişkisine dair çizgisine karşı Marksizm maskesi altında feodal Brahmanik ataerkillikle harmanlanmış kendi burjuva feminizm teorisinin propagandasını yapmaktadır.
- Demokratik merkeziyetçilik ilkesini sorgulamaktadır; onun için merkeziyetçilik bir baskıdır, asıl istediği ise YK’den (Yüksek Komite) gelecek herhangi bir ideolojik ve siyasî tutarlı rehberlik olmaksızın işleyen bir ultra demokrasidir.
- Vishwavijay, demokratik merkeziyetçilik ilkesine uymayarak kendi tek adam şovunu yürütmek istemektedir; her şeye o karar verecek ve diğer herkesin buna uyması beklenecektir. Eğer Yüksek Komite koordinasyonu sağlamak için devreye girerse, bunu diktatörlük olarak nitelendirmektedir. Bu şekilde, ilişkilerinde son derece feodal ve bürokratik bir hale gelmiştir. Parti mirası adına kadrolar ve kitleler arasında saygı toplamıştır, ancak bunu yalnızca Partinin siyasî çizgisini sabote etmek ve kendi feodal kibrini güçlendirmek için kullanmaktadır.
- Parti onun pratiklerini sorgulamaya başladığında, önderliğe karşı Parti karşıtı bir grup kurmuş ve bu grupta Partiyle koordinasyona girilmemesi yönünde karar alınmıştır. Bu grupta Parti çizgisine şiddetle karşı çıkmış ve Yüksek Komite önderliğini izole etmeye çalışmıştır. Onun gurusu Balraj da 2019’da Yoldaş Kishan Da’ya karşı aynısını yapmıştı. Gurusu (vaiz) neyse çelası (müridi) de odur. Her ikisinin de sonu hüsran olacaktır, bu sadece bir zaman meselesidir; dünya proletarya güçleri onlara hak ettikleri cevabı verecektir.
“Vishwavijay’ın yanı sıra, “Azadi”si egemen sınıfların işçi sınıfını sömürme ve ezme özgürlüğünden ibaret olan partneri Seema Azad da Vishwavijay ile uyum içinde çalışmıştır. Her ikisi de Partimizin Eyalet Komitesi üyesiydi ve her ikisi de artık proleter davanın hainlerine dönüşmüşlerdir. Partinin yeniden canlanma sürecine saldırmaya ant içmişlerdir; Seema, Venugopal ve Balraj kampının içinde ve çevresinde yer alan tüm gizli unsurlarla, devlet ajanlarıyla ve hainlerle bir birlik kurmaya çalışmaktadır. Yeraltı Parti inşasına karşı olan herkes Seema’nın dostudur. Kısa süre önce bir CIA ajanıyla görüşmüştür ve UMK’yi (Kuzey Koordinasyon Komitesi) hedef almak ve itibarsızlaştırmak için onunla iş birliği içinde çalışmaktadır. Seema, Amerikan emperyalizminin ve komprador Hint devletinin, Partimizin yeniden canlanma süreçlerine saldırmak için kullandığı en kullanışlı silahtır. Seema, yukarıda bahsedilen oportünist çizgiyi Vishwavijay ile ortaklaşa paylaşmaktadır.
“Fakat o, kendine has bazı düşman sınıfı ideolojik motivasyonlara da sahiptir. Oportünizmini meşrulaştırmak için postmodern feminist retoriği kullanmaktadır. MLM (Marksizm-Leninizm-Maoizm) ideolojisinden bu denli ciddi sapmalarına rağmen, onun hâlâ Marksist olduğunu iddia ettiğini öğrenmek şaşırtıcıdır. Parti yapısının bir parçası olmayı reddeden; kadınlar için radikal özgürlük ve seçme hakkı şeklindeki liberal burjuva propagandası içinde yaşayan; queer teorisine inanan; cinsel oportünizmi (evlilik öncesi ilişki, çoklu ilişki, bağlayıcı/taahhütsüz ilişkiler vb. hakkındaki tutumu) teşvik eden ve işçi sınıfı kadınlarının sorunlarını hiçbir zaman gündeme getirmemiş biri nasıl bir Marksist-Leninist-Maoist olabilir? Bir Maoist olduğu iddiasına rağmen, kadının kurtuluşu anlayışı konusunda Yoldaş Lenin’i açıkça eleştirebilmektedir. Bu, oportünizmin dik alasıdır. İnsan aynı anda hem komünist hem de liberal burjuva feministi olamaz. Proletaryanın ihtiyaç duyduğu şey feminizm değil, Marksizmdir.
“Seema ve Vishwavijay entrikalar ve komplolar kurdular, Parti içinde gizlice faaliyet yürüttüler ve yoldaşlar arasına sinsice nifak tohumları ektiler; ancak kamuoyu nezdinde ve Parti kadrolarının önünde bu faaliyetlerini kamufle etmek için bir maske taktılar. 2024’ten bu yana onların geçmişi işte böyledir. Seema ve Vishwavijay’ın oportünizmine, tasfiyeciliğine ve revizyonizmine karşı mücadele etmeden Parti inşasında bir milim bile ilerleyemeyiz.
“Bu nedenle, Parti tüzüğümüzün 27(a) Maddesi uyarınca Seema Azad ve Vishwavijay’ı Partiden ihraç etmeye ve temel Parti üyeliklerini iptal etmeye karar verdik; bununla birlikte, onların kampında ve çevresinde bulunan tüm Parti üyelerini Parti yapısına katılmaya ve oportünizmi-tasfiyeciliği-revizyonizmi yenilgiye uğratmaya çağırıyoruz. O tüm Partiyi oportünizme-tasfiyeciliğe-revizyonizme sürüklemek istedi, bu yüzden onunla bağlarımızı kopardık; çünkü bir tasfiyecinin Partiye üye olmasına izin veremeyiz. Tasfiyecilik ve Parti üyeliği, bir arada var olamayacak kadar birbirine taban tabana zıt kavramlardır.
“Kuzey Koordinasyon Komitesi (UMK)
“HKP (Maoist) – [Hindistan Komünist Partisi (Maoist)]”
(HİNDİSTAN)
