6 Temmuz 2026’da sözcüsü Hazım Kasım tarafından yapılan açıklamayla Hamas, “ulusal çıkarlar ve işgalin bahanelerini ortadan kaldırmak için” Gazze’deki yönetimden çekildiğini duyurdu. Devamında Hükûmet Eylem Komitesi Başkanı Muhammed Cevad el-Ferra istifa etti.
Açıklamadaki “işgalin bahanelerini ortadan kaldırma” ifadesi oldukça önemli. Çünkü özellikle 7 Ekim 2023’te gerçekleşen Aksa Tufanı’ndan sonra soykırıma karşı çıkanların dahi kurduğu “Hamas’ı değil, Filistin’i destekliyoruz” söylemi, aslında haklı bir direnişe gölge düşürüyor ve İsrail saldırılarına meşruluk zemini oluşturuyordu. Nitekim Siyonist-emperyalist ittifakın uzun süredir izlediği politika da Filistin direnişini bütünlüklü bir ulusal kurtuluş mücadelesi olarak değil, yalnızca Hamas üzerinden okunacak dar bir çerçeveye hapsetmeye dayanıyordu.
Hamas, dönem dönem İran ve Türkiye gibi farklı bölgesel güçlerle yakınlaşan, çeşitli gerici odaklarla ilişkiler kuran ve kendi içinde önemli tutarsızlıklar taşıyan bir hareket olsa da, işgal karşısında farklı Filistin direniş örgütlerini ortak bir mücadele hattında buluşturmayı başardı. “Tüm silahlar düşmana doğru” şiarıyla şekillenen bu birliktelik, Filistin ulusal direnişine yeni bir ivme kazandırırken işgale karşı ortak mücadelenin de önünü açtı.
7 Ekim aynı zamanda safların iyice netleştiği bir kırılma noktası oldu. Aksa Tufanı’nı dünyanın ezilen halklarına duyuran Kassam Komutanı Muhammed Dayf “elinde tüfeği olan herkese” çağrı yaptı. Her ne kadar bu çağrı “İslam ve Arap dünyasını İsrail’in işgalini silmek için birleştirmeyi” amaçlasa da beklenen destek gelmedi. Bu, büyük ihaneti de gözler önüne serdi. Bunun somut örneklerinden biri, 29-30 Temmuz 2025’te New York’ta düzenlenen BM konferansında Türkiye ve çeşitli Arap ülkelerinin Hamas’a silah bırakması ve Gazze’deki yönetime son vermesi çağrısında bulunmasıydı. Hamas’ın yönetimden çekilme kararına giden süreç de böyle başladı.
Aslında bu ihanet, direniş güçlerince öngörülmüştü. Yahya Sinvar “Filistin, tüm maskeleri düşürecek” diyordu. Maskeler düştü, direniş örgütleri yaptıkları ortak açıklamayla “Silah ve direniş bağımsız Filistin kurulana dek sürecek” demişti.
Filistin Halk Kurtuluş Cephesi, Hamas, İslamî Cihat, Filistin Demokratik Kurtuluş Cephesi, FHKC-Genel Komutanlık, Halk Kurtuluş Savaşı Öncüleri’nin yayımladığı ortak bildiride Filistin halkının dünya halklarının da desteğiyle bağımsızlığına kavuşacağı vurgulanıyordu. Fakat günün sonunda ateşkes yapmak zorunda kalındı.
Ekim 2025’te yürürlüğe giren ateşkesin ardından Hamas, anlaşma yükümlülüklerini yerine getirerek İsrailli esirleri kademeli olarak serbest bıraktı. Silah bırakma ve yönetimi devretme şartları ise askıda bırakılmıştı. Ancak ateşkes, İsrail’in saldırılarının önünde bir engel olmadı, Gazze’deki yönetim emperyalist cephe için kritikti.
Trump, kumarhane yapmak istediği Gazze’de yönetimi uluslararası bir komiteye devretmek istemiş fakat direniş gruplarının engeline takılmıştı. Ulusal güçlerin yönetimde olmasına dair baskılar sonucunda Ocak 2026’da Filistinli teknokratlardan oluşan Gazze Yönetimi Ulusal Komitesi üyeleri belirlendi. Filistin’i kan gölüne çevirenlerin ve onların iş birlikçilerinin belirlediği isimler, kendi davalarına ne kadar sahip çıkar belirsiz. Nitekim Mahmud Abbas da Filistin Devlet Başkanı olarak İsrail işgal güçleri ile iş birliği içinde direniş güçlerini bastırmak için çalışıyor. Filistin’in resmî verilerine göre ateşkesten bugüne 9 aylık süreçte sadece Batı Şeria’da bin 179 kişi katledildi, 24 bin kişi de gözaltına alındı. Hamas’ın olmadığı Batı Şeria’da bile katliamlarına devam eden, işgali genişleten İsrail iken Gazze’de Hamas’ın silah bırakmaya zorlanması Siyonist vahşiliğin meşrulaştırılmasından başka bir şey değildir.
Bugün Hamas, bütün bu değerlendirmeler eşliğinde “ulusal çıkarları korumak ve işgalin bahanelerini ortadan kaldırmak için” Gazze’de yönetimden çekildi.
Yapılan basın açıklamasında “İslamî Direniş Hareketi (Hamas), Gazze Şeridi’ndeki ateşkes anlaşmasının tamamının uygulanmasına ve Gazze Şeridi yönetiminin Gazze Ulusal Yönetim Komitesi’ne tamamen devredilmesine kadar buna bağlı kalmaya olan tam bağlılığını teyit eder.”
“Siyonist işgalin, anlaşmanın uygulanmasını engelleme ve ilerlemesini sabote etme yönündeki devam eden girişimlerine ve halkımızın acılarını derinleştirmek ve Gazze Şeridi’nde normale dönüş çabalarını engellemek amacıyla idari bir boşluk yaratma çabalarına karşı uyarıda bulunuyoruz.”
“Kardeş arabulucularımıza ve garantör devletlerimize, işgalin anlaşmanın uygulanmasını engelleme girişimlerine son vermesi için derhal harekete geçmeleri ve baskı yapmaları çağrısında bulunuyoruz. Gazze Şeridi’ne Ulusal Yönetim Komitesi’nin girişini hızlandırmalarını ve görevlerine derhal başlamasını sağlamalarını rica ediyoruz. Bu, işgalin planlarını boşa çıkaracak, halkımızın direncini güçlendirecek ve acılarını hafifletecektir” denildi.
Diğer direniş örgütleri de Hamas’ın kararını övgüyle karşıladı. Filistin Demokratik Kurtuluş Cephesi Genel Sekreteri Fahd Süleyman, “Direniş, tarihsel bir tercih ve ulusal bir kurtuluş stratejisidir; her aşamanın taleplerine göre sürekli olarak biçim değiştirir” dedi. Cephe, yaptığı açıklamada öz savunma hakkının garantiye alınmasını, İsrail’in bölgedeki savaşların ve kaosun kaynağı olarak izole edilmesi gerektiğini vurguladı. Dolayısıyla Hamas’ın kararı desteklendi. Ulusal sorunun ulusal diyalogla çözülmesi bağlamında Gazze Yönetimi Ulusal Komitesi’ne karşı bir umut besleniyor. Gazze Yönetimi Ulusal Komitesi Başkanı Ali Şaas da komitenin göreve başlamaya hazır olduğunu belirtti. Yönetimi devralmaya hazırlanan Şaas, komitenin çalışmalarının başarılı olabilmesi için “tek bir otorite, açık bir hukuki dayanağa sahip tek bir yasa düzeni ve bu otoriteye bağlı tek bir silahlı güç” bulunması gerektiğini ileri sürdü. Trump ve Netanyahu’ya teslim olmuş Abbas’la aynı şeyi söyleyerek Hamas’a silah bırakma çağrısı yaptı. Şaas’ın ulusal çıkarları değil, emperyalist çıkarları koruyacağı; Mahmud Abbas gibi bir iş birlikçi olacağı şimdiden bellidir.
Komitenin nasıl şekillendiğine ilişkin tartışmaları derinleştiren bir başka gelişme ise İsrail basınına yansıyan görüşme oldu. Hamas’ın çekildiğini duyurmasından birkaç gün önce Gazze Yönetimi Ulusal Komitesi temsilcileri, Gazze Yüksek Temsilcisi Nikolay Mladenov ve Barış Kurulu İcra Kurulu Üyesi Tony Blair Güney Kıbrıs’ta bir araya geldi. i24News’e göre; ilk defa genel ilkelerin dışında takvim, güvenlik tedbirleri, göç ettirilecek nüfus ve bölgenin yönetim yapısı gibi somut başlıklar konuşuldu.
Bütün bu gelişmeler birlikte değerlendirildiğinde Hamas’ın yönetimden çekilme kararının yalnızca Gazze’nin idari yapısıyla ilgili olmadığı açık. Karar, yaklaşık bir yıldır askerî, diplomatik ve siyasî alanlarda yürütülen çok katmanlı mücadelenin son halkasını oluşturuyor.
Peki Hamas’ın yönetimden çekilmesi gerçekten bir geri adım mı?
Soruyu yalnızca Gazze’deki idari yapıya bakarak cevaplamak mümkün değil. Bir ulusal kurtuluş hareketi açısından belirleyici olan işgale karşı mücadele iradesini, örgütsel bütünlüğünü ve halk içindeki meşruiyetini koruyup koruyamadığıdır. Yönetim aygıtını devretmek, silahlı direnişi tasfiye etmek anlamına gelmez. Nitekim Hamas da yaptığı açıklamada ateşkes anlaşmasının uygulanması kapsamında yönetimi devrettiğini belirtirken, direnişten vazgeçtiğine dair hiçbir ifade kullanmadı. Filistinli direniş örgütlerinin kararı desteklemesi de bunun bireysel değil, ortak bir ulusal stratejinin parçası olarak görüldüğünü gösteriyor. Bugün Gazze’de değişen şey direnişin varlığı değil. İdari yükün ulusal komiteye bırakılmasıyla birlikte Hamas’ın doğrudan hedef haline getirilmesi üzerinden yürütülen propaganda boşa düşürülmeye çalışılırken, direniş güçleri silahlı mücadeleyi sürdürme iradesini koruduklarını ilan ediyor.
Dolayısıyla gelişmeyi basit bir “çekilme” ya da “geri adım” olarak değerlendirmek eksik kalacaktır. İşgal sürdüğü müddetçe ulusal kurtuluş mücadelesinin de farklı biçimler alarak devam edeceği, Filistinli örgütlerin ortak açıklamalarıyla ortaya konmuştur. Dolayısıyla önemli olan bundan sonra Filistin direnişinin yeni koşullarda kendisini nasıl yeniden örgütleyeceği olacaktır.
